Τέλος η παθητική άμυνα: Η Ιαπωνία αλλάζει στρατιωτικό δόγμα μετά από 80 χρόνια

Η Ιαπωνία φαίνεται να περνά σε μια νέα εποχή στρατιωτικής σκέψης, εγκαταλείποντας σταδιακά το αυστηρά αμυντικό δόγμα που ακολουθούσε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Τόκιο εξετάζει πλέον σοβαρά την ανάπτυξη ενός μεγάλου στόλου από drones καμικάζι και οικονομικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την αποτρεπτική του ισχύ απέναντι σε περιφερειακές απειλές.

Η λογική πίσω από αυτή τη στροφή είναι απλή αλλά καθοριστική. Αντί για λίγα και εξαιρετικά ακριβά οπλικά συστήματα, η Ιαπωνία φαίνεται να προκρίνει τη μαζική χρήση φθηνότερων μέσων που μπορούν να αναπτυχθούν σε μεγάλους αριθμούς. Σε ένα τέτοιο σενάριο, εκατοντάδες ή και χιλιάδες drones θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα, δημιουργώντας πίεση στα συστήματα αεράμυνας ενός αντιπάλου.

Η λογική του κορεσμού και η νέα πραγματικότητα

Τα λεγόμενα loitering drones, γνωστά ευρύτερα ως drones καμικάζι, αποτελούν ήδη βασικό εργαλείο σε σύγχρονες συγκρούσεις. Πρόκειται για μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που μπορούν να περιπολούν για ώρα, να εντοπίζουν στόχους και να προσκρούουν πάνω τους, μεταφέροντας εκρηκτικό φορτίο. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι το χαμηλό κόστος σε σχέση με τα παραδοσιακά πυραυλικά συστήματα, κάτι που επιτρέπει τη χρήση τους σε μεγάλους αριθμούς.

Αυτό που αλλάζει, όμως, είναι η κλίμακα. Η Ιαπωνία εξετάζει ένα μοντέλο επιχειρήσεων όπου τέτοια drones θα χρησιμοποιούνται μαζικά, σε συνδυασμό με πυραύλους, δημιουργώντας αυτό που περιγράφεται ως «ολοκληρωμένη επίθεση». Πρώτα θα αναπτύσσονται σμήνη drones για να εξαντλήσουν και να αποδυναμώσουν τα αμυντικά συστήματα και στη συνέχεια θα ακολουθούν πιο στοχευμένα πλήγματα.

Παράλληλα, στα σχέδια περιλαμβάνεται και η χρήση drones που εκτοξεύονται από πλοία ή ακόμη και υποβρύχια, καθώς και θαλάσσιων μη επανδρωμένων συστημάτων. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα πολυεπίπεδο πλέγμα επιθέσεων, από διαφορετικές κατευθύνσεις, που θα δυσκολεύει σημαντικά κάθε προσπάθεια άμυνας.

Περισσότερα μέσα, μεγαλύτερη εμβέλεια

Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία αυτής της στρατηγικής είναι το βεληνεκές. Τα σχέδια κάνουν λόγο για όπλα που θα μπορούν να φτάσουν ή και να ξεπεράσουν τα 1.000 χιλιόμετρα, δίνοντας στην Ιαπωνία τη δυνατότητα να πλήξει στόχους σε μεγάλη απόσταση, αν χρειαστεί. Αυτό αλλάζει σημαντικά τη φύση της αποτροπής, καθώς για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες η χώρα αποκτά ουσιαστική δυνατότητα αντεπίθεσης.

Την ίδια στιγμή, εξετάζεται και η ενίσχυση πιο «παραδοσιακών» οπλικών συστημάτων, όπως οι πύραυλοι cruise, που θα ενσωματωθούν σε πλοία του στόλου. Ο συνδυασμός αυτών των μέσων δημιουργεί ένα πιο ευέλικτο και πολυδιάστατο στρατιωτικό δόγμα, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες απειλές.

Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν είναι αυτή μιας χώρας που ετοιμάζεται να επιτεθεί, αλλά μιας χώρας που θέλει να διασφαλίσει ότι μπορεί να απαντήσει. Σε ένα περιβάλλον όπου η ισορροπία δυνάμεων στην Ασία μεταβάλλεται διαρκώς, η Ιαπωνία φαίνεται να επιλέγει έναν πιο ενεργό ρόλο, επενδύοντας σε τεχνολογίες που αλλάζουν ήδη τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι σύγχρονες συγκρούσεις.