Ο πλανήτης Άρης θέτει νέους προβληματισμούς στους επιστήμονες.
Σε μία μελέτη βασισμένη σε δεδομένα από την αποστολή InSight της NASA, υποδηλώνει ότι μια μεγάλη δομή κρυμμένη κάτω από την ηφαιστειακή περιοχή Tharsis θα μπορούσε να αλλάξει την περιστροφή του κόκκινου πλανήτη.
Η έρευνα εμβαθύνει σε μια από τις πιο εντυπωσιακές ανωμαλίες που εντοπίστηκαν τα τελευταία χρόνια: ο Άρης περιστρέφεται λίγο πιο γρήγορα και επιταχύνει. Αυτή η επιτάχυνση είναι ελάχιστη, αλλά μετρήσιμη, και είχε περάσει πολύς καιρός χωρίς πειστική εξήγηση.
Τώρα, τα μοντέλα που αναπτύχθηκαν από την ομάδα με επικεφαλής τον Bart Root, καθηγητή πλανητικής εξερεύνησης στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ντελφτ, τοποθετούν την εστίαση κάτω από τον φλοιό του Άρη.
Όπως εξήγησε ο επιστήμονας στο Live Science, το κλειδί θα ήταν σε ένα είδος ελαφρού υλικού που αναδύεται από τον μανδύα κάτω από το Tharsis, μια τεράστια ηφαιστειακή περιοχή που κυριαρχεί σε ένα μέρος του ημισφαιρίου του Άρη. Αυτή η εσωτερική συμπεριφορά θα βοηθούσε να εξηγηθεί γιατί αυτή η περιοχή συσσώρευσε μερικά από τα μεγαλύτερα ηφαίστεια και βουνά σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα, κάτι που διακρίνει τον Άρη από τη Γη.
Μια ανωμαλία
Σε αντίθεση με τον πλανήτη μας, ο Άρης δεν παρουσιάζει μια ενεργή τεκτονική πλάκα συγκρίσιμη με αυτή της Γης. Αυτό σημαίνει ότι η λάβα από τα αρχαία ηφαιστειακά της επεισόδια δεν ανακατανεμήθηκε με τον ίδιο τρόπο και συσσωρεύτηκε για εκατομμύρια χρόνια. Το αποτέλεσμα ήταν η Tharsis, μια τεράστια περιοχή μεγέθους περίπου 6.000 χιλιομέτρων, γεμάτη ηφαιστειακούς γίγαντες.
Με τα σεισμικά και γεωφυσικά δεδομένα που έλαβε το InSight, οι ερευνητές εκτίμησαν καλύτερα το πάχος του φλοιού του Άρη και δοκίμασαν διαφορετικές προσομοιώσεις για να καταλάβουν γιατί αυτή η περιοχή κατέληξε να επιβληθεί σε ένα τόσο μεγάλο μέρος του πλανήτη.
Γιατί ο Άρης επιταχύνει την περιστροφή του
Η μελέτη προχωρά ένα βήμα παραπέρα συνδέοντας την ίδια βαθιά δομή με ένα άλλο ενδιαφέρον φαινόμενο: τη σταδιακή συντόμευση της ημέρας του Άρη. Συγκρίνοντας τις μετρήσεις από τους ανιχνευτές Viking, που έφτασαν τη δεκαετία του 1970, με τις πιο πρόσφατες από το InSight, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η διάρκεια της ημέρας στον Άρη συρρικνώνεται κατά περίπου 70 μικροδευτερόλεπτα ετησίως.
Οι συγγραφείς προτείνουν ότι, εάν αυτό το ελαφρύ υλικό ανέβει κάτω από τον ισημερινό του Άρη, άλλες πυκνότερες μάζες θα πρέπει να κινηθούν προς περιοχές πιο κοντά στον άξονα περιστροφής. Μια τέτοια εσωτερική αναπροσαρμογή θα αρκούσε, τουλάχιστον σε μια τάξη μεγέθους, για να εξηγήσει την επιτάχυνση του πλανήτη.
Η υπόθεση όχι μόνο προσφέρει μια πιθανή απάντηση στο μυστήριο, αλλά αναγκάζει επίσης μια αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο οι μικροί βραχώδεις κόσμοι ψύχονται και εξελίσσονται, επειδή ο Άρης θα μπορούσε να διατηρήσει τη γεωλογική θερμότητα για πολύ περισσότερο από ό,τι είχε προβλεφθεί.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Journal of Geophysical Research: Planets,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ