Το «αιώνιο χιόνι» των τροπικών δασών παύει να είναι αιώνιο: Λιώνουν οι τελευταίοι τροπικoί παγετώνες

Το «αιώνιο χιόνι» που κάλυπτε επί εκατοντάδες χρόνια τις κορυφές της τροπικής Παπούα στην Ινδονησία βρίσκεται στο χείλος της οριστικής εξαφάνισης. Πρόκειται για τους μοναδικούς τροπικούς παγετώνες σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία, οι οποίοι καταγράφουν συνεχή υποχώρηση εδώ και δεκαετίες.

Από το 1980, το νησί έχει ήδη χάσει τέσσερα από τα έξι τμήματα μόνιμου πάγου εξαιτίας της σταδιακής ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας: «Ο πάγος θα εξαφανιστεί: δεν είναι ζήτημα "αν", αλλά "πότε"», δήλωσε ο Κλάους Τάιμαν, Δανός εξερευνητής που χαρτογραφεί τους τελευταίους παγετώνες της περιοχής, υπογραμμίζοντας ότι αυτό το «πότε» πλησιάζει ταχύτατα.

Οι σπάνιοι παγετώνες των τροπικών δασών

Αν και οι παγετώνες δεν είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς για τις τροπικές περιοχές, τέτοιοι σχηματισμοί εντοπίζονται στις Άνδεις, την ανατολική Αφρική και την Ινδονησία.

Η συντριπτική πλειονότητα, περίπου το 95%, βρίσκεται στις Άνδεις, κυρίως στο Περού, τον Ισημερινό και την Κολομβία. Στην Αφρική, ο παγετώνας του οροπεδίου Στάνλεϊ έχει χάσει το 30% της επιφάνειάς του από το 2020, απειλώντας την υδατική ασφάλεια των τοπικών κοινοτήτων.

Στη Νοτιοανατολική Ασία, ο τελευταίος εναπομείνας πάγος βρίσκεται στην οροσειρά Σουντίρμαν, στο ινδονησιακό τμήμα της Νέας Γουινέας. Ο παγετώνας Κάρστενς βρίσκεται στην υποκορυφή Πούντσακ Τζάγια, σε υψόμετρο 4.884 μέτρων, και διατηρεί διαχρονικά βαθιά πνευματική σημασία για τους ντόπιους.

Δραματική συρρίκνωση 95% μέσα σε περίπου 25 χρόνια

Πριν από μόλις έναν αιώνα, η οροσειρά διέθετε μόνιμο πάγο και στις τέσσερις κορυφές της, ενώ σήμερα απομένουν μόνο δύο μικρά τμήματα. Από τον 19ο αιώνα, η έκταση του πάγου στο Πούντσακ Τζάγια συρρικνώθηκε από τα 19.000 στρέμματα στα 160 στρέμματα σημειώνοντας κατακόρυφη πτώση της τάξης του 95% από το 2002 έως σήμερα.

Η αιτία της κατάρρευσης είναι η ίδια που επηρεάζει τους παγετώνες παγκοσμίως. Η υπερθέρμανση του πλανήτη από την καύση ορυκτών καυσίμων μετατοπίζει το σημείο παγετού σε όλο και υψηλότερα υψόμετρα.

Παράλληλα, οι βροχοπτώσεις αντικαθιστούν τις χιονοπτώσεις, επιταχύνοντας το λιώσιμο, ενώ το ενισχυμένο φαινόμενο Ελ Νίνιο στον Ειρηνικό Ωκεανό εκμηδενίζει κάθε ελπίδα σωτηρίας για το ιστορικό αυτό τοπίο.