Από λογιστής, ταριχευτής φρύνων: Η ασυνήθιστη επιχείρηση που ξεκίνησε το 2017 στην Αυστραλία

Ο Μίθραμ Σελβαρατνάμ εγκατέλειψε την εταιρική ζωή για να δημιουργήσει μια ασυνήθιστη επιχείρηση στο Ντάργουιν, μετατρέποντας τους τοξικούς φρύνους-καλάμια και υπολείμματα κροκοδείλων σε αναμνηστικά.Από τα λογιστικά φύλλα στην ταρίχευση φρύνων

Από τους φρύνους στα κρανία και τα δόντια κροκοδείλων.

Στους καταψύκτες της αυλής του υπάρχουν 531 νεκροί φρύνοι. Μέχρι τα Χριστούγεννα, αρκετοί από αυτούς θα φορούν σκουφάκια του Άγιου Βασίλη, ενώ άλλοι θα προστεθούν στα αναμνηστικά που κατασκευάζει, από φρύνους με μικροσκοπικά μπουκάλια αλκοόλ μέχρι φιγούρες που κρατούν γιουκαλίλι.

Ο Μίθραμ Σελβαρατνάμ έχει αφήσει πίσω του την καριέρα του λογιστή και έχει δημιουργήσει μια επιχείρηση που δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί όταν έφτασε από τη Μαλαισία στην Αυστραλία, πριν από 16 χρόνια, για να σπουδάσει λογιστική. Σήμερα, στο Ντάργουιν, ασχολείται με την ταρίχευση φρύνων και την κατασκευή αναμνηστικών από μέρη ζώων, αξιοποιώντας υλικά που διαφορετικά θα κατέληγαν στα απορρίμματα. «Όταν μεγάλωνα, τα πάντα αφορούσαν τον ανταγωνισμό για την επαγγελματική επιτυχία», εξηγεί.

Η απόφαση να αλλάξει πορεία ήρθε όταν εργαζόταν ως λογιστής πλήρους απασχόλησης στη Μελβούρνη. «Έκανα αυτή την εταιρική ζωή, από τις εννέα το πρωί μέχρι τις πέντε το απόγευμα, κλεισμένος σε ένα γραφείο, και ένιωθα ότι η ζωή είχε κάτι περισσότερο», λέει. Η ευκαιρία εμφανίστηκε το 2017, όταν η θεία του, η οποία πουλούσε επί χρόνια κάρι στις γνωστές αγορές Mindil του Ντάργουιν, τον ενημέρωσε ότι ένας γειτονικός πάγκος με αναμνηστικά της Βόρειας Επικράτειας της Αυστραλίας ήταν προς πώληση. Ο Σελβαρατνάμ αποφάσισε να αφήσει τη λογιστική και να δοκιμάσει κάτι εντελώς διαφορετικό.

Από τα λογιστικά φύλλα στην ταρίχευση φρύνων

Στην αρχή, ο Σελβαρατνάμ προμηθευόταν τους ταριχευμένους φρύνους από έναν ειδικό στο Κουίνσλαντ. Όταν, όμως, ο προμηθευτής του αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί, βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε να εγκαταλείψει την επιχείρηση είτε να μάθει να κατασκευάζει ο ίδιος τα προϊόντα που πουλούσε. «Πριν αρχίσω να το κάνω αυτό, με το ζόρι μπορούσα να πιάσω έναν φρύνο», θυμάται. Τελικά, ταξίδεψε στο Τάουνσβιλ, όπου παρακολούθησε ένα διήμερο εντατικό πρόγραμμα εκμάθησης ταρίχευσης. Εκεί έμαθε τις βασικές τεχνικές για να αφαιρεί τα εσωτερικά όργανα των ζώων, να επεξεργάζεται το δέρμα τους, να γεμίζει το σώμα τους και να το αφήνει να στεγνώσει. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί βερνίκι και χρώματα, ώστε τα τελικά προϊόντα να αποκτούν την εμφάνιση που επιθυμεί. Με τον απαραίτητο εξοπλισμό, γάντια και έναν φακό κεφαλής, άρχισε να αναζητά φρύνους σε γήπεδα γκολφ και κήπους. Η διαδικασία, όπως παραδέχεται, δεν ήταν εύκολη, καθώς έπρεπε να ξεπεράσει την αρχική του αποστροφή για τα ζώα και την επεξεργασία τους.

Η προμήθεια των ζώων δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική του αναζήτηση. Στη Βόρεια Επικράτεια διοργανώνονται δράσεις που είναι γνωστές ως «toad busts», κατά τις οποίες κάτοικοι και εθελοντές συγκεντρώνουν φρύνους-καλάμια για να περιορίσουν τον πληθυσμό τους. Τέτοιες δράσεις μπορούν να συγκεντρώσουν εκατοντάδες νεκρούς φρύνους μέσα σε μία νύχτα. Μία πρόσφατη εξόρμηση στο Territory Wildlife Park, ένα πάρκο άγριας ζωής κοντά στο Ντάργουιν, έδωσε στον Σελβαρατνάμ 531 φρύνους, οι οποίοι κατέληξαν στους καταψύκτες του εργαστηρίου του στην περιοχή Λινίαρ.

Η ποσότητα αυτή έφτασε την κατάλληλη στιγμή, καθώς προετοιμάζει τα προϊόντα του για τις παραγγελίες των Χριστουγέννων. Οι φρύνοι θα μετατραπούν σε διακοσμητικές φιγούρες με σκουφάκια του Άγιου Βασίλη, προσθέτοντας νέες εκδοχές σε μια συλλογή που περιλαμβάνει ήδη φρύνους με μπουκάλια ρούμι, άλλους που παίζουν γιουκαλίλι, αλλά και πιο τολμηρά αναμνηστικά. Ο Λουκ Χέαρ, φύλακας του Territory Wildlife Park, εξηγεί ότι οι συγκεκριμένες δράσεις έχουν διπλό στόχο: τον περιορισμό των φρύνων και την ενημέρωση του κοινού για τους κινδύνους που προκαλούν στην αυστραλιανή άγρια ζωή. «Οι φρύνοι-καλάμια αποτελούν σημαντική απειλή για πολλά αυτόχθονα είδη. Πολλά από τα ζώα μας δεν μπορούν να αντέξουν τις τοξίνες τους και, όταν τους φάνε ή επιχειρήσουν να τους φάνε, συχνά πεθαίνουν», αναφέρει. Ο ίδιος εκτιμά ότι στο πάρκο μπορεί να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες φρύνοι-καλάμια.

Από τους φρύνους στα κρανία και τα δόντια κροκοδείλων

Οι φρύνοι δεν είναι τα μόνα ζώα που βρίσκουν μια δεύτερη χρήση μέσα από την επιχείρηση του Σελβαρατνάμ. Στον χώρο εργασίας του υπάρχουν επίσης καταψύκτες γεμάτοι κεφάλια κροκοδείλων, εξοπλισμός επεξεργασίας δέρματος και εργαλεία ταρίχευσης. Η ενασχόλησή του με τα κρανία των κροκοδείλων ξεκίνησε περίπου έναν χρόνο μετά την έναρξη της δραστηριότητάς του με τους φρύνους. Αρχικά αγόραζε τα κρανία από προμηθευτή, μέχρι που και εκείνος αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί.

Αυτή τη φορά, ωστόσο, δεν χρειάστηκε να ταξιδέψει για να εκπαιδευτεί. Επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον προμηθευτή του, ο οποίος του εξήγησε τη διαδικασία, και στη συνέχεια έμαθε μέσα από τον πειραματισμό. Τα κρανία προέρχονται από κροκοδειλοτροφεία της Βόρειας Επικράτειας και αποτελούν παραπροϊόν της δραστηριότητάς τους. Μαζί με τα δόντια κροκοδείλων, τα κεφάλια βουβαλιών και άλλα δερμάτινα είδη, συμπληρώνουν τη συλλογή των αναμνηστικών που πουλά.

Πρόσφατα, μάλιστα, άρχισε να δοκιμάζει τις δυνατότητές του στην ταρίχευση και σε ένα ακόμη χαρακτηριστικό είδος της περιοχής, το ψάρι μπαραμούντι. «Είναι πράγματα που κανονικά οι άνθρωποι απλώς πετούν, επειδή δεν υπάρχει άλλη χρήση για τα κεφάλια και τα κουφάρια. Το να μπορείς να τους δώσεις μια δεύτερη ζωή είναι ωραίο», λέει. Για τον πρώην λογιστή, η αλλαγή επαγγελματικής πορείας δεν ήταν μέρος του αρχικού του σχεδίου. Τελικά, όμως, βρήκε έναν διαφορετικό τρόπο να εργάζεται, αξιοποιώντας υλικά που άλλοι θεωρούν άχρηστα και δημιουργώντας αναμνηστικά που δύσκολα περνούν απαρατήρητα.