Η Σοφία Λόρεν γίνεται 92: «Σκέφτομαι τα πάντα εκτός από τον θάνατο» – Οι άγνωστες ιστορίες της αιώνιας ντίβας και η σύνδεση με την Ύδρα

«Εγώ σκέφτομαι τα πάντα εκτός από τον θάνατο» είχε δηλώσει γελώντας στη La Repubblica η Σοφία Λόρεν, η οποία συμπληρώνει σήμερα 92 χρόνια ζωής, παραμένοντας το τελευταίο ζωντανό σύμβολο της χρυσής εποχής του σινεμά.

Η πορεία της Ιταλίδας πρωταγωνίστριας, που γεννήθηκε στη Ρώμη ως Σοφία Κοστάντσα Μπριγκίντα Βιλάνι Σικολόνε στις 20 Σεπτεμβρίου 1934, ξεκίνησε μέσα στις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μεγαλώνοντας στο Ποτσουόλι δίπλα στη μητέρα της, Ρομίλντα Βιλάνι, η ίδια θυμόταν τον εαυτό της ως ένα υποσιτισμένο παιδί που έτρεχε στα καταφύγια για να γλιτώσει από τις βόμβες: «Ήμουν λεπτή σαν ξυλαράκι», είχε δηλώσει.

Η τροπή στη ζωή της ήρθε στα 14 της χρόνια, σε έναν διαγωνισμό ομορφιάς. Εκεί την εντόπισε ο παραγωγός Κάρλο Πόντι, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή της ως μέντορας και μετέπειτα σύζυγός της, καθοδηγώντας την προς τη διεθνή αναγνώριση.

Η σύνδεση με την Ύδρα και το Χόλιγουντ

Η σχέση που ανέπτυξε η Σοφία Λόρεν με την Ελλάδα σφραγίστηκε το 1956. Η άφιξή της στην Ύδρα για τα γυρίσματα της ταινίας «Το παιδί και το δελφίνι», όπου υποδύθηκε τη δύτρια Φαίδρα, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη αμερικανική παραγωγή που γυρίστηκε σε ελληνικό έδαφος. Η παρουσία του συνεργείου μεταμόρφωσε την καθημερινότητα του νησιού, ενώ τα πλάνα από την Αθήνα, τους Δελφούς, τα Μετέωρα, τη Ρόδο και τη Σαντορίνη ταξίδεψαν παγκοσμίως.

Παράλληλα, οι παρασκηνιακές ιστορίες που συνοδεύουν την καριέρα της παραμένουν χαρακτηριστικές. Στα γυρίσματα της ταινίας «Cintia» το 1958, ο Κάρι Γκραντ αντικατέστησε τη σεναριογράφο και σύζυγό του, Μπέτσι Ντρέικ, όταν ξεκίνησε δεσμό με την Ιταλίδα σταρ, αν και ο χωρισμός τους πριν την ολοκλήρωση της παραγωγής δημιούργησε έντονες τριβές στο σετ.

Τα Όσκαρ και η αλήθεια για το Scrabble

Η καταξίωση ήρθε το 1961 με την ταινία «Δύο γυναίκες», όπου υποδύθηκε την Τσεζίρα, αντλώντας βιώματα από τα παιδικά της χρόνια. Η Σοφία Λόρεν έγινε η πρώτη ηθοποιός με μη αγγλόφωνο ρόλο που απέσπασε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Το άγχος της ήταν τόσο μεγάλο που δεν ταξίδεψε στην τελετή.

«Έμαθε τα νέα στις έξι το πρωί από το τηλεφώνημα του Γκρέγκορι Πεκ, ενώ φορούσε ακόμη τις πιτζάμες της στο σπίτι της στη Ρώμη»

Το 1991 ακολούθησε το τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της προσφοράς της, ενώ το υποκριτικό της εύρος αποτυπώθηκε και στο «Χθες, σήμερα και αύριο» του 1963, όπου υποδύθηκε τρεις διαφορετικούς χαρακτήρες.

Όσο για τους μύθους που την ακολουθούν, η ίδια κατέρριψε τη διάσημη ατάκα περί μακαρονιών, αποκαλύπτοντας ότι αποτελούσε επινόηση διαφημιστή, αν και η αδυναμία της στα ζυμαρικά με ραγού παραμένει πραγματική. Παράλληλα, ξεκαθάρισε και την ιστορία με τις νίκες της στο Scrabble απέναντι στον Ρίτσαρντ Μπάρτον στα γυρίσματα της ταινίας «Το ταξίδι» το 1974. «Έκλεβα, ναι. Μου άρεσε να κλέβω απλώς επειδή διασκέδαζα», είχε παραδεχθεί