Το φυτό που εισήλθε στην Ισπανία ως διακοσμητικό τη δεκαετία του '50: Τώρα, «καταβροχθίζει» δρόμους

Αυτό που ξεκίνησε στα μέσα του 20ού αιώνα ως καλλωπιστικό φυτό για κήπους, νησίδες δρόμων και πάρκα, έχει εξελιχθεί σε περιβαλλοντικό εφιάλτη για την Ισπανία.

Το «plumero de la Pampa» (Γρασίδι της πάμπας), με καταγωγή από τη Νότια Αμερική, εντοπίστηκε για πρώτη φορά ελεύθερο στη φύση το 1953 στο Σανταντέρ και σήμερα έχει κατακλύσει κάθε αυτόνομη κοινότητα της χώρας.

Εκρηκτική αναπαραγωγή και αντοχή

Η ικανότητά του να επιβιώνει τόσο σε συνθήκες ακραίας ξηρασίας όσο και σε εδάφη με περίσσεια νερού, ακόμη και σε φτωχά ή υποβαθμισμένα υποστρώματα, διευκόλυνε την ραγδαία εξάπλωσή του.

Η αναπαραγωγική δυναμική του φυτού είναι εντυπωσιακή. Κάθε τούφα παράγει περίπου 100.000 σπόρους, ενώ ένα ώριμο φυτό μπορεί να φτάσει το 1 εκατομμύριο σπόρους ετησίως.

Οι σπόροι ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις μέσω του αέρα και παραμένουν βιώσιμοι για μήνες. Φύεται σε υγροτόπους, αμμόλοφους, δάση, λιβάδια, αλλά και σε αστικό ιστό, όπως στέγες, σχισμές τοίχων και πεζοδρόμια.

Οι επιπτώσεις στη φύση, την υγεία και την ασφάλεια: Κινδυνεύουν οι Ισπανοί από ένα... φυτό;

Η παρουσία του εκτοπίζει τα εγχώρια είδη, αλλοιώνει το μικροκλίμα και υποβαθμίζει την ποιότητα των βοσκοτόπων. Παράλληλα, η μεγάλη ποσότητα ξερής φυτικής μάζας που συσσωρεύει αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο εκδήλωσης και εξάπλωσης πυρκαγιών.

Επιπλέον, η περίοδος ανθοφορίας του συνδέεται με την αύξηση των αναπνευστικών αλλεργιών στον πληθυσμό, σε μια εποχή που τα υπόλοιπα αλλεργιογόνα αγγίζουν τα χαμηλότερα επίπεδά τους.

Εκστρατείες εκρίζωσης

Το 2013 η Ισπανία ενέταξε το φυτό στον Εθνικό Κατάλογο Εισβολικών Ξένων Ειδών, απαγορεύοντας την καλλιέργεια, την εμπορία, τη μεταφορά και τη διατήρησή του. Ωστόσο, η ήδη εκτεταμένη εξάπλωσή του καθιστά την εξάλειψή του εξαιρετικά δύσκολη.

Στην Αστούρια έχουν ήδη ξεριζωθεί 2,8 εκατομμύρια φυτά, ενώ στην Κανταβρία το πρόγραμμα Life Stop Cortaderia επιχειρεί σε προστατευόμενες περιοχές. Η αντιμετώπιση απαιτεί πλήρη εξαγωγή της ρίζας και καταστροφή του φυτού, ενώ εφαρμόζονται μηχανικές μέθοδοι κοπής και, όπου κρίνεται απαραίτητο, ειδικές χημικές θεραπείες.