Νόμιζε πως βρήκε χρυσό: Ανιχνευτής μετάλλων τον οδήγησε σε σπάνιο, «απαραβίαστο» μετεωρίτη

Το Μάιο του 2015, ο Ντέιβιντ Χόουλ χρησιμοποιούσε έναν ανιχνευτή μετάλλων στο Περιφερειακό Πάρκο του Μέριμπορο στη Βικτώρια της Αυστραλίας. Η περιοχή είναι διάσημη για τον πυρετό του χρυσού κατά τον 19ο αιώνα.

Όταν ο ανιχνευτής έδωσε ένα ισχυρό σήμα, ο Χόουλ έσκαψε και βρήκε έναν βαρύ, κοκκινωπό βράχο γεμάτο κοιλότητες. Πεπεισμένος ότι στο εσωτερικό του κρυβόταν ένα τεράστιο κομμάτι χρυσού, πήρε το εύρημα στο σπίτι του.

Ο «ανίκητος» βράχος που αποκάλυψε ένα μυστικό

Θέλοντας να ανοίξει τον βράχο, ο Χόουλ δοκίμασε τα πάντα. Χρησιμοποίησε ειδικό πριόνι, τροχό, τρυπάνι, ακόμα και οξύ, αλλά η πέτρα παρέμενε άθικτη. Η πιο εντυπωσιακή προσπάθεια έγινε όταν τη χτύπησε με μια βαριοπούλα, χωρίς όμως να καταφέρει ούτε να τη γρατζουνίσει. Αυτή η απίστευτη ανθεκτικότητα ήταν η πρώτη απόδειξη ότι δεν επρόκειτο για μια συνηθισμένη γήινη πέτρα.

Το 2018, ο Χόουλ αποφάσισε να πάει τον βράχο στο Μουσείο της Μελβούρνης για εξέταση. Ο γεωλόγος Ντέρμοτ Χένρι παρατήρησε αμέσως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Το βάρος των 17 κιλών για το συγκεκριμένο μέγεθος μαρτυρούσε εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα και μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο. Επιπλέον, οι μικρές στρογγυλεμένες κοιλότητες στην επιφάνειά του δημιουργήθηκαν από την έντονη θερμότητα κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα διαμαντοπρίονο για να κόψουν τελικά τον βράχο. Στο εσωτερικό του ανακάλυψαν χόνδρους, δηλαδή μικρές σφαιρικές δομές ορυκτών που σχηματίστηκαν στο πρώιμο Ηλιακό Σύστημα. Η ανάλυση έδειξε ότι πρόκειται για έναν κοινό χονδρίτη τύπου H5, με ηλικία περίπου 4,6 δισεκατομμυρίων ετών, παλαιότερο ακόμα και από την ίδια τη Γη.

Πιο σπάνιος και από χρυσό

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο μετεωρίτης προέρχεται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία και έπεσε στη Γη πριν από 100 έως 1.000 χρόνια. Στη Βικτώρια έχουν καταγραφεί μόλις 17 μετεωρίτες στην ιστορία, γεγονός που κάνει το εύρημα του Χόουλ απείρως πιο σπάνιο και πολύτιμο για την επιστήμη από τον χρυσό που έψαχνε.

Σήμερα, το σπάνιο αυτό κομμάτι ανήκει στη συλλογή του Μουσείου της Μελβούρνης, προσφέροντας στους επιστήμονες μια πολύτιμη ματιά στο μακρινό παρελθόν του πλανητικού μας συστήματος.