Το μυστήριο του Ίσνταλ: Η νεκρή στην Κοιλάδα του Πάγου «αρνείται» να αποκαλυφθεί από το 1970

Τον Νοέμβριο του 1970, ένας πατέρας με τις δύο του κόρες έκαναν πεζοπορία στην Κοιλάδα Ισντάλεν, κοντά στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, μέρος που οι ντόπιοι αποκαλούν και «Κοιλάδα του Πάγου» - για όλους τους σωστούς λόγους. Το τραχύ έδαφος και το κρύο είναι ασυγχώρητα. Εκείνη την ημέρα δεν περίμεναν να βρουν τίποτα και κανέναν μπροστά τους, πόσω μάλλον ένα πτώμα.

Μερικώς καμένο. Το πρόσωπο ήταν κατεστραμμένο σε βαθμό που δεν επέτρεπε την αναγνώριση. Κείτονταν μεταξύ πετρωμάτων και στάχτης, σε μία από τις πλέον απομακρυσμένες γωνιές της Κοιλάδας. Η γυναίκα, όπως φάνηκε από την εξέταση, είχε παραμορφωθεί τόσο πολύ, που δεν μπορούσε να είναι τυχαίο.

Αλλά αυτό που καθιστά τη συγκεκριμένη ιστορία διαφορετική από άλλες υποθέσεις μυστηρίου, είναι πως διέγραψε μόνη της την ταυτότητά της και από τότε «αρνείται» πεισματικά να αποκαλύψει ποια ήταν και πώς πέθανε.

Το ανώνυμο πτώμα

Δεν είχε πάνω της κανένα αποδεικτικό ταυτότητας. Αλλά, είχε όλα τα εργαλεία κάποιου που θέλει να εξαφανιστεί: περούκες, συλλογή από μεταμφιέσεις και ρούχα, από τα οποία είχαν αφαιρεθεί επιμελώς όλα τα ταμπελάκια. Δεν είχαν ξεριζωθεί βιαστικά, αλλά κοπεί προσεκτικά. 

Οι ερευνητές βρήκαν τα προσωπικά της αντικείμενα διασκορπισμένα στη σκηνή. Μπουκάλια ποτών, δεκάδες υπνωτικά χάπια. Χρυσαφικά, που έδειχναν πολύτιμα, αλλά δεν έγινε δυνατός ο εντοπισμός τους.

Από την ιατροδικαστική εξέταση διαπιστώθηκε ότι πέθανε από έναν συνδυασμό δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα και υπνωτικών. Κάποιος, μπορεί και η ίδια, έβαλε φωτιά στο σώμα της. Οι φλόγες ήταν τόσο έντονες που εξαφάνισαν τα δακτυλικά της αποτυπώματα και το πρόσωπό της δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστεί. 

Οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για γυναίκα ηλικίας μεταξύ 25 και 40 ετών, με ύψος περίπου 1,64 και καστανά μαλλιά. Αυτά είναι τα μόνα αδιαμφισβήτητα στοιχεία που υπάρχουν για εκείνη. 

Η αστυνομία άνοιξε φάκελο για το άγνωστο πτώμα και μέχρι και σήμερα δεν έχει καταφέρει να γράψει κάποιο όνομα σε αυτόν.

Κυκλοφορούσε με πολλές μορφές και διαφορετικά ονόματα

Σε κάποιο στάδιο της έρευνας, έγινε χαρτογράφηση των κινήσεών της, μεταξύ ξενοδοχείων τόσο στη Νορβηγία όσο και σε όλη την Ευρώπη. Ταξίδευε, συστηματικά, για εβδομάδες πριν από τον θάνατό της. Πήγαινε από κατάλυμα σε κατάλυμα, πάντα με διαφορετικό όνομα. Πλήρωνε μόνο μετρητά και ήταν πάντοτε μόνη της. 

Είχε χρησιμοποιήσει εννέα διαφορετικά ονόματα. Όλα, όμως, ήταν ψεύτικα και τόσο απλά, που ήταν αδύνατο να προκύψει κάποιο στοιχείο για την έρευνα. Άλλοτε ταξίδευε ως "Vera Jarle", συστηνόταν ως "Claudia Tielt", έκανε check in ως "Alexia Zarna-Merchez".

Μερικά από τα ονόματά της τα είχε δανειστεί από πραγματικούς ανθρώπους, άλλα, πάλι, ήταν αποκυήματα της φαντασίας της. 

Όσοι είχε τύχει να την δουν, έδιναν σκόρπιες πληροφορίες για το παρουσιαστικό της. Είχε πάντα μαζί της πολλές αποσκευές, αλλά, κατά περίεργο τρόπο, φαινόταν σαν να ταξιδεύει με τίποτα. Μιλούσε σπαστά Νορβηγικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Φλαμανδικά, με καμία κοινή συνιστώσα ως προς την προφορά. Ορισμένοι πίστευαν ότι ήταν Γερμανίδα. Άλλοι Γαλλίδα ή από την Ανατολική Ευρώπη.

Λίγες μέρες πριν βρεθεί νεκρή, είχε εμφανιστεί με το όνομα "Fenella Lorch" στο Μπέργκεν. Είχε δηλώσει ψεύτικη διεύθυνση στο Βέλγιο, έμεινε ένα βράδυ, και άφησε τα περισσότερα από τα πράγματά της φεύγοντας. Ήταν σαν να γνώριζε ότι δεν θα τα ξαναχρειαζόταν. 

Το κωδικοποιημένο σημειωματάριο

Η αστυνομία εντόπισε δύο βαλίτσες που είχε εγκαταλείψει στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μπέργκεν. Εντός τους, υπήρχαν περούκες, ρούχα, ένα σημειωματάριο με κωδικοποιημένες φράσεις και χαρτονομίσματα διαφορετικών χωρών - και νορβηγικά. 

Από την έρευνα, οι αστυνομικοί κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν, σχεδόν στο σύνολό τους, τα όσα έγραφε. Ήταν ένα μείγμα από ημερομηνίες, τοποθεσίες και συντομογραφίες - πιθανώς μέρη συναντήσεων, ταξιδιωτικά πλάνα ή στοιχεία επικοινωνίας. Ορισμένες θεωρίες θέλουν τα γραπτά της να μοιάζουν με εκείνα των κατάσκοπων κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. 

Ήταν ένα, όμως το στοιχείο που έλαμψε: τα νορβηγικά χαρτονομίσματα είχαν διαδοχικούς σειριακούς αριθμούς, γεγονός που υποδηλώνει ότι προέρχονταν από την ίδια πηγή - πιθανώς από μια υπηρεσία πληροφοριών, που εξέδιδε επιχειρησιακά κεφάλαια.

Είχε και πολλά γερμανικά και ελβετικά χαρτονομίσματα. Για άτομο χωρίς ταυτότητα, φάνηκε να έχει αρκετά χρήματα, διαπίστωσαν οι ερευνητές.