Για χρόνια αποτελούσε το πιο εύκολο φορολογικό πέρασμα για πολλές ελληνικές επιχειρήσεις. Μια εταιρεία με έδρα σε Βουλγαρία, Ρουμανία ή Κύπρο μπορούσε να φορολογείται με συντελεστές πολύ χαμηλότερους από εκείνους που ισχύουν στην Ελλάδα.
Σήμερα όμως η ΑΑΔΕ επιχειρεί να βάλει τέλος στο φαινόμενο των εταιρειών-γραμματοκιβωτίων, δηλαδή επιχειρήσεων που έχουν μεταφέρει τυπικά την έδρα τους στο εξωτερικό αλλά συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά.
Η φορολογική διοίκηση ανοίγει τον φάκελο των ελληνικών εταιρειών που εμφανίζονται να δραστηριοποιούνται σε γειτονικές χώρες των Βαλκανίων, ενώ στην πράξη η επιχειρηματική τους δραστηριότητα παραμένει στην Ελλάδα. Οι έλεγχοι εντείνονται, οι διασταυρώσεις στοιχείων πολλαπλασιάζονται και η ΑΑΔΕ στέλνει σαφές μήνυμα ότι η μεταφορά έδρας στο εξωτερικό θα πρέπει να συνοδεύεται και από πραγματική οικονομική δραστηριότητα.
Οι αριθμοί δείχνουν το εύρος του φαινομένου. Περισσότερες από 18.000 ελληνικές επιχειρήσεις έχουν μεταφέρει την έδρα τους στη Βουλγαρία, περίπου 8.500 δραστηριοποιούνται στη Ρουμανία και άλλες 1.500 έχουν επιλέξει την Κύπρο.
Συνολικά δηλαδή πάνω από 28.000 εταιρείες ελληνικών συμφερόντων έχουν εγκατασταθεί σε αυτές τις τρεις χώρες, οι οποίες αποτελούν τον βασικό φορολογικό προορισμό Ελλήνων επιχειρηματιών και επαγγελματιών.
Ο λόγος είναι προφανής και αποτυπώνεται στους φορολογικούς συντελεστές. Στη Βουλγαρία ο εταιρικός φόρος ανέρχεται μόλις σε 10%, στην Κύπρο σε 12,5% -συζητιέται αύξησή του στο 15%-, ενώ στη Ρουμανία φτάνει το 16%. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα ο συντελεστής φορολόγησης των επιχειρήσεων ανέρχεται σε 22%. Για πολλές επιχειρήσεις η διαφορά αυτή δημιουργεί ένα ισχυρό οικονομικό κίνητρο για μεταφορά της έδρας στο εξωτερικό.
Μόνο στα χαρτιάΓια αρκετές επιχειρήσεις η επιλογή αυτή αποτελεί μια απολύτως θεμιτή επιχειρηματική στρατηγική. Σε μια ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, η εγκατάσταση σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι νόμιμη εφόσον συνοδεύεται από πραγματική παρουσία και δραστηριότητα. Δηλαδή όταν μια εταιρεία διαθέτει γραφεία, προσωπικό και εμπορική δραστηριότητα στη χώρα όπου έχει εγκατασταθεί.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η μεταφορά γίνεται μόνο στα χαρτιά. Οταν δηλαδή μια εταιρεία δηλώνει έδρα στο εξωτερικό, αλλά στην πράξη συνεχίζει να λειτουργεί στην Ελλάδα, εξυπηρετώντας σχεδόν αποκλειστικά Ελληνες πελάτες και συνεργάτες.
Ακριβώς αυτές τις περιπτώσεις αναζητούν πλέον οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ. Οι έλεγχοι επικεντρώνονται σε επιχειρήσεις που εμφανίζονται να έχουν έδρα στο εξωτερικό αλλά δεν διαθέτουν πραγματική εγκατάσταση σε αυτό. Δηλαδή δεν έχουν γραφεία, δεν απασχολούν προσωπικό και δεν πραγματοποιούν ουσιαστικές συναλλαγές με την τοπική αγορά.
Σε πολλές περιπτώσεις η εικόνα είναι χαρακτηριστική. Οι εταιρείες αυτές συνεργάζονται σχεδόν αποκλειστικά με ελληνικές επιχειρήσεις, εκδίδουν τιμολόγια προς πελάτες στην Ελλάδα και δεν έχουν καμία εμπορική δραστηριότητα στη χώρα όπου δηλώνουν έδρα. Το μόνο στοιχείο παρουσίας τους στο εξωτερικό είναι ένας τραπεζικός λογαριασμός και συχνά μια ταχυδρομική θυρίδα.
Η φορολογική διοίκηση ουσιαστικά κάνει λόγο για εταιρικές δομές χωρίς πραγματική οικονομική υπόσταση. Δηλαδή επιχειρήσεις που δημιουργούνται αποκλειστικά για να μειώσουν τη φορολογική επιβάρυνση στην Ελλάδα.
Η ευκολία ίδρυσης εταιρείας σε ορισμένες χώρες των Βαλκανίων έχει συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη του φαινομένου. Στη Βουλγαρία, για παράδειγμα, μια εταιρεία μπορεί να ιδρυθεί μέσα σε λίγες ημέρες με ελάχιστο κεφάλαιο, ακόμη και ενός ευρώ. Η διαδικασία εγγραφής και απόκτησης φορολογικού αριθμού ολοκληρώνεται γρήγορα, γεγονός που κάνει τη συγκεκριμένη χώρα ιδιαίτερα ελκυστική για επιχειρηματίες που επιδιώκουν να μεταφέρουν την έδρα τους.
Στο μικροσκόπιοΗ εν λόγω κατάσταση οδήγησε την ΑΑΔΕ στην ενίσχυση της συνεργασίας με τις φορολογικές αρχές αυτών των χωρών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ελληνική φορολογική διοίκηση έχει ήδη ανοίξει σταθερά κανάλια επικοινωνίας με τις αντίστοιχες αρχές της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Κύπρου για την ανταλλαγή στοιχείων.
Στη Βουλγαρία μάλιστα λειτουργεί μητρώο επιχειρήσεων αντίστοιχο του ελληνικού ΓΕΜΗ. Οι βουλγαρικές αρχές μπορούν να ενημερώνουν την ΑΑΔΕ για κάθε νέα εταιρεία που ιδρύεται από Ελληνες υπηκόους. Με τον τρόπο αυτό η ελληνική φορολογική διοίκηση αποκτά σαφέστερη εικόνα για το ποιοι επιχειρηματίες επιλέγουν να μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό.
Οι έλεγχοι όμως δεν περιορίζονται μόνο στις επιχειρήσεις. Στο μικροσκόπιο μπαίνουν πλέον και φυσικά πρόσωπα που δηλώνουν φορολογική κατοικία στο εξωτερικό, αλλά συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στην Ελλάδα.
Οι ελεγκτές εξετάζουν σειρά παραμέτρων για να διαπιστώσουν πού βρίσκεται η πραγματική οικονομική δραστηριότητα μιας επιχείρησης. Ελέγχουν αν υπάρχουν γραφεία, αν απασχολείται προσωπικό, αν πραγματοποιούνται συναλλαγές με την τοπική αγορά και κυρίως πού λαμβάνονται οι κρίσιμες αποφάσεις διοίκησης.
Αν από τον έλεγχο προκύψει ότι η πραγματική δραστηριότητα βρίσκεται στην Ελλάδα, τότε ενεργοποιείται ο γενικός αντικαταχρηστικός κανόνας της φορολογικής νομοθεσίας. Ο κανόνας αυτός προβλέπει ότι η φορολογική διοίκηση μπορεί να αγνοήσει μια νομική δομή που έχει δημιουργηθεί αποκλειστικά για φορολογικούς λόγους χωρίς πραγματικό οικονομικό σκοπό.
Με βάση το άρθρο 38 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, η ΑΑΔΕ μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια αλλοδαπή εταιρεία σαν να ήταν ελληνική επιχείρηση. Αυτό σημαίνει ότι τα κέρδη της φορολογούνται κανονικά στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα ακυρώνονται δαπάνες που κρίνονται εικονικές ή χωρίς πραγματικό οικονομικό αντίκρισμα.
Οι πρώτες υποθέσεις που έχουν ήδη εξεταστεί δείχνουν το εύρος του φαινομένου. Σε αρκετές περιπτώσεις οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι οι εταιρείες λειτουργούσαν ουσιαστικά από την Ελλάδα παρά το γεγονός ότι εμφανίζονταν να έχουν έδρα στο εξωτερικό.
Σε αυτές τις περιπτώσεις τα κέρδη επαναφορολογήθηκαν στην Ελλάδα, ενώ επιβλήθηκαν πρόσθετοι φόροι και πρόστιμα. Η διαδικασία αυτή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις για τις επιχειρήσεις που επιλέγουν τέτοιες πρακτικές.
Πηγή: newmoney.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ME ΜΙΚΡΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΛΕΓΧΟΥ