Πώς γίνεται το μεγάλο κόλπο με τις παράνομες πισίνες – Δηλώνουν «ρηχό» αυλάκι και προκύπτει… τζακούζι

Στις δεκάδες χιλιάδες υπολογίζεται ο αριθμός των παράνομων πισινών που έχουν ενταχθεί τα τελευταία 15 χρόνια σε καθεστώς ρύθμισης, με τις εκτιμήσεις να ανεβάζουν το σύνολο ακόμα και στις 40.000.

 Παρά ταύτα, επαγγελματίες του χώρου επισημαίνουν ότι τα στοιχεία αυτά δεν αποτυπώνουν την πραγματική εικόνα, καθώς αφορούν μόνο ένα μικρό ποσοστό των αυθαίρετων κολυμβητικών δεξαμενών που έχουν κατασκευαστεί, ακόμη και σε ζώνες όπου απαγορεύονται ρητά από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του κλάδου, μόλις δύο στις δέκα πισίνες σε ιδιωτικές κατοικίες εμφανίζονται δηλωμένες στην εφορία.

Τα επίσημα δεδομένα του υπουργείου Περιβάλλοντος, προερχόμενα από τη βάση αυθαιρέτων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, δείχνουν ότι από το 2011 έως σήμερα έχουν δηλωθεί συνολικά 1.905.631 τετραγωνικά μέτρα παράνομων κολυμβητικών δεξαμενών. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Καθημερινή», αν ληφθεί ως μέτρο σύγκρισης μια τυπική πισίνα διαστάσεων 5×10 μέτρων, δηλαδή επιφάνειας 50 τ.μ., τότε ο αριθμός των πισινών που έχουν ενταχθεί σε διαδικασία «τακτοποίησης» ξεπερνά τις 38.000.

Η καταγραφή των δηλώσεων ανά νομοθετική ρύθμιση αποτυπώνει την κλιμάκωση του φαινομένου. Με τον ν. 4014/2011 δηλώθηκαν 35.424 τ.μ. αυθαίρετων πισινών, ενώ ο ν. 4178/2013 πρόσθεσε ακόμη 580.479 τ.μ. Το μεγαλύτερο μέρος αφορά την ισχύουσα ρύθμιση του ν. 4495/2017, μέσω της οποίας έχουν δηλωθεί 1.289.728 τ.μ. παράνομων κολυμβητικών δεξαμενών. Για την τελευταία αυτή κατηγορία, όπου υπάρχουν αναλυτικά οικονομικά στοιχεία, τα πρόστιμα που αναμένεται να εισπραχθούν υπέρ του Πράσινου Ταμείου εκτιμώνται σε 34,1 εκατ. ευρώ.

Τα παραπάνω στοιχεία τέθηκαν υπόψη του προέδρου του Συλλόγου Ελληνικών Επιχειρήσεων Πισίνας και Υδρομασάζ (ΣΕΕΠΥ), Αλέξανδρου Κράλη, ο οποίος εμφανίζεται κάθε άλλο παρά αιφνιδιασμένος. Όπως σημειώνει: «Δεν μου κάνουν εντύπωση. Πιστεύω ότι στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερες οι παράνομες πισίνες. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: ο σύλλογός μας υπολογίζει ότι υπάρχουν περίπου 120.000-130.000 πισίνες σε κατοικίες σε όλη την Ελλάδα. Στην εφορία είναι δηλωμένες 22.300. Η πιο συνηθισμένη παρανομία είναι το είδος της άδειας. Κανονικά, απαιτείται οικοδομική άδεια. Πολλοί όμως, για να αποφύγουν το κόστος που κυμαίνεται ανάλογα με την περιοχή και… πόσα θα ζητήσει ο μηχανικός, προτιμούν να εκδώσουν μια άδεια μικρής κλίμακας. Με την άδεια αυτή μπορείς να τοποθετήσεις μια προκατασκευασμένη πισίνα, χωρίς εκσκαφή και χωρίς τσιμέντα».

Όπως εξηγεί, στην πράξη η συγκεκριμένη διαδικασία συχνά χρησιμοποιείται καταχρηστικά: «Ωστόσο, αυτοί εκδίδουν την άδεια μικρής κλίμακας και κατασκευάζουν κανονικά την πισίνα. Πρόσφατα με ρώτησε κάποιος κάποια τεχνικά θέματα, γιατί ήθελε να κατασκευάσει πισίνα στο Πήλιο, όπου όμως απαγορεύονται, γιατί υπάρχει ειδικό προστατευτικό πλαίσιο. Τέλος, μια πολύ συνηθισμένη παρανομία είναι η πισίνα να φαίνεται στα σχέδια σαν “υδάτινο στοιχείο”, δηλαδή ένα ρηχό αυλάκι, και τελικά στη θέση του να γίνεται κανονική πισίνα ή τζακούζι. Όλα γίνονται, γιατί δεν υπάρχει κανένας έλεγχος».

Ο κ. Κράλης θεωρεί ότι ο εντοπισμός των αυθαίρετων κολυμβητικών δεξαμενών δεν αποτελεί άλυτο πρόβλημα. Όπως αναφέρει: «Στα μέρη όπου απαγορεύεται, ξέρεις ότι απαγορεύεται. Στα υπόλοιπα, αν ήθελε η πολιτεία να εντοπίσει τις παράνομες πισίνες, ας προσέγγιζε τις 10-20 μεγάλες εταιρείες του χώρου μας και ας ζητούσε τα τιμολόγιά τους για την τελευταία δεκαετία. Όμως προτιμούν τις εθελοντικές δηλώσεις των αυθαιρεσιών από την έρευνα».

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σύλλογος Ελληνικών Επιχειρήσεων Πισίνας και Υδρομασάζ επαναφέρει τη σταθερή του θέση ότι κάθε πισίνα θα έπρεπε να διαθέτει μοναδικό αριθμό ταυτοποίησης, μέτρο που –όπως υποστηρίζει–, θα διευκόλυνε τόσο τον έλεγχο της νομιμότητας όσο και τη συστηματική παρακολούθηση της συντήρησής της.