Ίχνη ενός χαμένου πολιτισμού: Οι ισχυρισμοί και οι αντιρρήσεις της επιστήμης

Ο ερευνητής Matthew LaCroix υποστηρίζει ότι υπάρχουν ίχνη ενός προϊστορικού πολιτισμού. Τι λέει ο ίδιος και πώς απαντά η επιστημονική κοινότητα.

Το ενδεχόμενο ύπαρξης ενός τεχνολογικά και πνευματικά ανεπτυγμένου προϊστορικού πολιτισμού, ο οποίος άφησε τα ίχνη του σε μνημεία ανά τον κόσμο, επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από τους ισχυρισμούς του ανεξάρτητου ερευνητή Matthew LaCroix.

Σε συνέντευξή του στη Daily Mail, ο LaCroix υποστηρίζει ότι επαναλαμβανόμενα αρχιτεκτονικά και συμβολικά μοτίβα -όπως γιγαντιαία σχήματα Τ, πυραμίδες, παραστάσεις λιονταριών και δομές τριών επιπέδων- εμφανίζονται σε αρχαιολογικές τοποθεσίες που βρίσκονται σε τεράστια γεωγραφική απόσταση μεταξύ τους. Κατά την άποψή του, τα κοινά αυτά στοιχεία δεν αποτελούν σύμπτωση, αλλά μέρος ενός παγκόσμιου συμβολισμού.

Ο ερευνητής τοποθετεί την συγκεκριμένη προέλευση στην περιοχή της λίμνης Βαν, στην ανατολική Τουρκία, με την χρονολόγηση να φτάνει έως και 38.000–40.000 χρόνια πριν. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο άγνωστος αυτός πολιτισμός διέθετε γνώση κοσμικών κύκλων και κατανόηση της σχέσης ανθρώπου και σύμπαντος, τις οποίες φέρεται να ενσωμάτωσε στη γεωμετρία και τη διάταξη ιερών μνημείων, με στόχο τη διατήρηση της γνώσης πριν από καταστροφικά γεγονότα.

Ο LaCroix συνδέει τα παραπάνω σύμβολα με εμβληματικές τοποθεσίες της αρχαιότητας, όπως η Γκίζα, ο Ναός της Σφίγγας στην Αίγυπτο, αλλά και τα Tiwanaku και Puma Punku στη Νότια Αμερική. Υποστηρίζει ότι όλες αυτές οι δομές βασίζονται σε ένα κοινό αρχιτεκτονικό και κοσμολογικό πρότυπο, το οποίο ο ίδιος αποκαλεί «κοσμογράφημα».

Σύμφωνα με την ερμηνεία του, τα σχήματα και οι δομές απεικονίζουν επίπεδα της πραγματικότητας, συνδεδεμένα μέσω ενός κεντρικού άξονα -του λεγόμενου «άξονα του κόσμου». Ο LaCroix συνδέει αυτή τη θεώρηση με εσωτερικές και φιλοσοφικές παραδόσεις, όπως η σκέψη, υποστηρίζοντας ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί αντιλαμβάνονταν τον άνθρωπο ως θεϊκό ον, άρρηκτα συνδεδεμένο με το σύμπαν.

Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν γίνονται αποδεκτοί από την πλειονότητα της επιστημονικής κοινότητας. Οι κυρίαρχοι αρχαιολόγοι χρονολογούν τις συγκεκριμένες τοποθεσίες σε πολύ μεταγενέστερες περιόδους και επισημαίνουν ότι δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα, επιστημονικά στοιχεία που να στηρίζουν την ύπαρξη ενός παγκόσμιου πολιτισμού πριν από την Εποχή των Παγετώνων ή τα χρονοδιαγράμματα που αναφέρει ο LaCroix.