Χωρίς ρεύμα και χωρίς νερό στους -43°C: Πώς ζει ένα ζευγάρι στη Φινλανδία

Σε ένα από τα πιο κρύα μέρη της Φινλανδίας, ένα ζευγάρι έχει επιλέξει να ζει εκτός δικτύων, με φωτιά, ηλιακή ενέργεια και απόλυτη ηρεμία.

Σε μια από τις πιο ψυχρές γωνιές της Φινλανδίας, όπου ο υδράργυρος τον Ιανουάριο κατρακυλά έως και στους -43 βαθμούς Κελσίου και το φως της ημέρας διαρκεί ελάχιστες ώρες, ένα ζευγάρι έχει επιλέξει να ζει... εκτός δικτύων. Ο Τέρο και η Τία Αϊκιονιέμι κατοικούν μόνιμα σε ένα μικρό σπίτι στο Πελκοσενιέμι, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ή τρεχούμενο νερό - και χωρίς να πληρώνουν σχετικούς λογαριασμούς εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια.

Υπό άλλες συνθήκες, μια τέτοια επιλογή ίσως να περνούσε απαρατήρητη. Όμως στην καρδιά του φινλανδικού χειμώνα, η καθημερινότητά τους μοιάζει σχεδόν ακραία. Κι όμως, όπως λένε οι ίδιοι, πρόκειται για έναν τρόπο ζωής λειτουργικό, οικονομικό και κυρίως ήρεμο.

Το βασικό τους «όπλο» απέναντι στο πολικό ψύχος είναι τόσο παλιό όσο και ο άνθρωπος: η φωτιά. Περιτριγυρισμένοι από δάση, έχουν άφθονα καυσόξυλα για τις σόμπες και τα τζάκια τους, καταφέρνοντας να διατηρούν στο εσωτερικό του σπιτιού -μόλις 40 τετραγωνικών μέτρων- σταθερή θερμοκρασία γύρω στους 20 βαθμούς Κελσίου.

Ο 56χρονος Τέρο Αϊκιονιέμι δηλώνει στην εφημερίδα Iltalehti ότι όσο υπάρχουν ξύλα, το κρύο δεν αποτελεί πραγματικό εμπόδιο στην καθημερινότητά τους. Παραδέχεται, ωστόσο, πως ο παγετός έχει αλλάξει τις συνήθειές τους: οι μετακινήσεις προς τα καταστήματα είναι πλέον σπάνιες και απαιτούν προσεκτικό σχεδιασμό.

Πώς χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο

Το μεγαλύτερο πρακτικό πρόβλημα αφορά το αυτοκίνητο. Το ζευγάρι διαθέτει μια μικρή φορητή γεννήτρια για τη θέρμανση του κινητήρα μέσω αντίστασης, διαδικασία που πρέπει να ξεκινήσει τουλάχιστον τρεις ώρες πριν από κάθε διαδρομή. Αυτό σημαίνει ότι οι αιφνιδιαστικές μετακινήσεις, ειδικά σε περιπτώσεις ανάγκης, είναι σχεδόν αδύνατες.

Παρά την πλήρη απουσία σύνδεσης με δίκτυα κοινής ωφέλειας, οι Αϊκιονιέμι έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν ενεργειακή αυτονομία. Ηλεκτρικό ρεύμα παράγεται από ηλιακούς συλλέκτες που έχουν τοποθετηθεί στα μπαλκόνια του σπιτιού, ενώ τις μεγάλες περιόδους σκοταδιού οι μπαταρίες φορτίζονται με τη βοήθεια γεννήτριας. Όπως λέει η Τία, μέχρι σήμερα δεν έχουν αντιμετωπίσει διακοπές ρεύματος ή σοβαρά προβλήματα. Φωτισμός, τηλεόραση και σύνδεση στο διαδίκτυο λειτουργούν κανονικά.

Ο Τέρο σκέφτεται ήδη το επόμενο βήμα: την εγκατάσταση μιας μικρής ανεμογεννήτριας, δίπλα στα φωτοβολταϊκά. «Δεν μας λείπει το ρεύμα, αλλά κάτι τέτοιο θα έκανε τη ζωή μας ακόμη πιο εύκολη», σημειώνει.

Όσο για το νερό, η λύση βρίσκεται στη φύση. Σε απόσταση περίπου 200 μέτρων από το σπίτι υπάρχει πηγή πόσιμου νερού. Τον χειμώνα, η μεταφορά γίνεται με snowmobile: δύο βαρέλια των 50 λίτρων καλύπτουν τις ανάγκες για μπάνιο και πλύσιμο, συνήθως κατά τη διάρκεια ενός απογεύματος στη σάουνα. Εκεί, με τη βοήθεια ενός απλού πλυντηρίου, πλένουν και τα ρούχα τους.

Μακριά από γείτονες -το κοντινότερο σπίτι απέχει 20 χιλιόμετρα και το πλησιέστερο σούπερ μάρκετ 40- ο Τέρο και η Τία έχουν χτίσει μια καθημερινότητα αυτάρκειας. Σε έναν κόσμο που εξαρτάται όλο και περισσότερο από την ενέργεια και την κατανάλωση, το δικό τους παράδειγμα δείχνει πως, ακόμη και στις πιο ακραίες συνθήκες, υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι. Έστω και αν σε πολλούς μοιάζουν ακραίοι...