Η ευρωπαϊκή χώρα όπου 421 άνθρωποι ελέγχουν το 50% της ιδιωτικής αγροτικής γης

Η γη παραμένει στα χέρια ελάχιστων, διατηρώντας μια φεουδαρχική δομή που δεν συναντάται αλλού στην Ευρώπη.

Η Σκωτία είναι γνωστή για την άγρια ομορφιά της υπαίθρου της, τα ομιχλώδη τοπία και τα χιλιάδες μεσαιωνικά κάστρα που στέκουν ακόμη όρθια. Πίσω όμως από αυτή τη ρομαντική εικόνα, υπάρχει μια πραγματικότητα που ελάχιστοι γνωρίζουν.

Σήμερα, το 50% της ιδιωτικής αγροτικής γης της χώρας ανήκει σε μόλις 421 ανθρώπους. Πρόκειται για ένα ποσοστό συγκέντρωσης μοναδικό στην Ευρώπη, που θυμίζει περισσότερο Μεσαίωνα παρά σύγχρονο κράτος.

Η φεουδαρχία που δεν διαλύθηκε ποτέ

Σε αντίθεση με πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η Σκωτία δεν γνώρισε επαναστάσεις ή αγροτικές μεταρρυθμίσεις που να διαλύσουν τη μεγάλη ιδιοκτησία. Η δύναμη των κλαν και αργότερα της αγροτικής αριστοκρατίας εδραίωσε την ιδέα ότι τεράστιες εκτάσεις μπορούν να ανήκουν σε έναν μόνο ιδιοκτήτη.

Ακόμη και όταν τα φεουδαρχικά προνόμια καταργήθηκαν τυπικά, δεν ακολούθησε ουσιαστική αναδιανομή γης. Το αποτέλεσμα ήταν μια ιστορική συνέχεια ιδιοκτησίας που πέρασε σχεδόν ατόφια στον 21ο αιώνα.

Από δούκες σε εκατομμυριούχους και funds

Για αιώνες, οι μεγάλες εκτάσεις ανήκαν σε δούκες και αριστοκρατικές οικογένειες. Σήμερα, πολλά από αυτά τα κτήματα βρίσκονται στα χέρια εκατομμυριούχων, κληρονόμων μεγάλων περιουσιών και επενδυτικών κεφαλαίων.

Η γη μπορεί να μη συνδέεται πλέον άμεσα με την αγροτική παραγωγή, παραμένει όμως πηγή ισχύος. Οι ιδιοκτήτες επηρεάζουν την οικιστική ανάπτυξη, τα ενεργειακά projects και τη χρήση της γης, καθορίζοντας συχνά το μέλλον ολόκληρων τοπικών κοινοτήτων.

Οι μεταρρυθμίσεις που δεν άλλαξαν το τοπίο

Τα τελευταία χρόνια, η σκωτσέζικη κυβέρνηση προσπάθησε να ενισχύσει τη διαφάνεια και να δώσει στο κράτος μεγαλύτερο ρόλο σε στρατηγικές παρεμβάσεις. Ωστόσο, η επίδραση αυτών των μέτρων υπήρξε περιορισμένη.

Οι υψηλές τιμές γης και η έλλειψη διαθέσιμων εκτάσεων συνεχίζουν να ευνοούν τους μεγάλους παίκτες, αφήνοντας εκτός αγρότες και τοπικές κοινωνίες. Έτσι, η Σκωτία παραμένει το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα επιβίωσης της φεουδαρχίας στη σύγχρονη Ευρώπη.