ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΑΜΕ ΜΑΖΙ, ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ Ο.Α.Κ.Α.

Το λεωφορείο μας έκλεισε από νωρίς. Ο μεγάλος Τιγκανά ήταν στις «κρατήσεις». Ο κόσμος που περνούσε από το Club ήταν άπειρος! Οι Μακεδόνες άλλωστε ήταν γνωστοί για τον μεγάλο όγκο εκδρομών που έκαναν πάντα. Κάποια στιγμή μπήκε μέσα ο Τάσος...


Πλησίασε στο μπαρ.

«Γεια σου Τσέλσι. Γεια σου Τιγκανά.»

«Γεια σου ρε πιτσιρίκο» του απαντήσαμε.

Το Τσακαλάκι θα έμενε ακόμη μία εβδομάδα στην Ελλάδα και μετά θα πήγαινε για σπουδές στο εξωτερικό. Στο Λονδίνο μας είπε.

Ήθελε να έρθει στον αγώνα με τον βάζελο.

Μέλος μας.

«Τάσο δεν έχει θέσεις, του είπε ο Γιώργος. Άργησες. Κλείσαμε την εκδρομή.»

«Έχει ρε αδερφέ πουθενά να βολευτώ;»

«Έχει στο διώροφο του Κορδελιού. Μας πήραν και μας είπαν να στείλουμε κόσμο γιατί έχουν μερικές θέσεις ακόμη αυτοί.»

«Όλα καλά μάγκες. Έφυγα.»

Την ημέρα που φύγαμε, πρωί, ήταν όλα πρίμα! Ο καιρός, η διάθεση, ακόμη και η αντιμετώπιση των μπάτσων.

Οι βάζελοι όταν μπήκαν μέσα στο γήπεδο έπαθαν πλάκα. Ήμασταν όλοι ένας κι ένας και πάνω από όλα τρελαμένοι…

Στο ημίχρονο, θυμάμαι, έγινε σεισμός.

Ήταν η εποχή με τους μεγάλους σεισμούς στην Αττική με αποτέλεσμα να υπάρχουν και αρκετά θύματα.

Μόλις πήραμε χαμπάρι ότι γίνετε σεισμός σηκωθήκαμε όλοι όρθιοι και αρχίσαμε να φωνάζουμε: Σεισμός σεισμός, ο Π.Α.Ο.Κ. ο Θεός!

Από τα μεγάφωνα εκλιπαρούσαν να καθίσουμε στις θέσεις μας.

Οι βάζελοι λόγω του πρόσφατου ιστορικού με τα θύματα των σεισμών ήταν έντρομοι και καθισμένοι χωρίς να μπορούν να αρθρώσουν λέξη!

Με γκολ του Γκούμα χάναμε με 1-0.

Δεν μασήσαμε λεπτό όμως. Το είχαμε μέσα μας. Το ξέραμε. Σήμερα ρε χαμούρες δεν χάνουμε. Τέλος.

Τα λαρύγγια μας είναι ακόμη εκεί. Τα βγάλαμε. Για τον Αετό.

Με Σάμπρι και Νάγμπε σε μια μαγική φάση ισοφαρίσαμε.

Το γκολ ακούστηκε μέχρι την κόλαση!

Όταν τελείωσε το παιχνίδι και πήραμε τον δρόμο του γυρισμού, ήμασταν χαρούμενοι, κουρασμένοι αλλά και απορημένοι για το πόσο «τέλεια» ήταν η εκδρομή.

Αποτέλεσμα πήραμε, με τους μπάτσους μανούρες δεν είχαμε, κερκιδάρα κάναμε, όλα σούπερ.

Κατά την Λειβαδιά οι περισσότεροι κοιμήθηκαν.

Κάποια στιγμή κι ενώ στο λεωφορείο, εκεί δίπλα στον οδηγό, 2-3 από εμάς κάναμε χαβαλέ, άρχισαν να χτυπούν τα κινητά μας. Όλοι μας ρωτούσαν αν είμαστε καλά κι αν πάθαμε τίποτα.

Τότε μάθαμε.

Μάθαμε ότι το άλλο διώροφο, αυτό του Κορδελιού, βγήκε από τον δρόμο. Μάθαμε ότι κάποια αδέρφια μας ήταν νεκρά.

Η μέρα που ξημέρωσε για όλους εμάς που ήμασταν στον αγώνα δεν θα ήταν σαν καμιά από τις προηγούμενες.

Για Εσάς, Που Τραγουδούσαμε Μαζί, Εκείνο Το Βράδυ Στο Ο.Α.Κ.Α.

R.I.P.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΖΙΟΒΑ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΖΑΜΠΟΥΝΙΔΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΑΝΑΤΣΙΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ

Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη στο www.baladoros.com